23.03.2017

Sekreti i një jete të suksesshme

Tempulli me një mijë pasqyra

Para shumë viteve në Indi gjendej një tempull me një mijë pasqyra. Ai ngrihej në majë të një mali të lartë dhe kishte një pamja madhështore.
Një ditë një qen u ngjit në mal dhe pastaj shkallëve të tempullit dhe hyri në tempullin e një mijë pasqyrave. Kur arriti në sallën, ku gjendeshin një mijë pasqyra, ai pa një mijë qen. Qeni u tremb, hungëriti tmerrshëm dhe skërmiti dhëmbët e tij. Edhe një mijë qentë të tjerë hungëritën tmerrshëm dhe kërcëlluan dhëmbët e tyre.

I pushtuar nga paniku, qeni vrapoi jashtë tempullit dhe tani e tutje besonte, se në botë ka vetëm qenë, që hungërijnë, të rrezikshëm dhe kërcënues.
Një copë herë më vonë, në tempull erdhi një qen tjetër. Edhe ai hyri në sallën me një mijë pasqyra dhe, edhe ai pa një mijë qenë tjerë, por ai u gëzua. Ai tundi bishtin, kërceu plot hare poshtë e lartë dhe ftonte qentë për të luajtur.
Ky qen braktisi tempullin me bindjen se në botë ka vetëm qenë të ndershëm, zemërmirë dhe miqësor.

autor anonim
Nga gjermanishtja Lis Bukuroca

Çfarë na mëson kjo anekdotë?
Nëse sillemi mirë me njerëzit, edhe ata sillen mirë me ne. Sjellja e tyre shpesh është pasqyra e qëndrimit tonë. Nëse u kërcënohemi, na kërcënohen edhe ata, madje edhe i detyrojmë të parapërgatiten. Nëse i shajmë, shpesh na shajnë edhe ata. Nëse i përbuzim, na përbuzin edhe ata. Ka njerëz që edhe për popuj mendojnë si qeni i tmerruar. Për disa individ, ata stigmatizojnë një popull të tërë. Edhe ata mendojnë se një popull i tërë është i ligë!

Sekreti i një jete të suksesshme

Një ndërmarrës erdhi te mësuesi dhe pyeti për fshehtësinë e jetës së suksesshme.
"Bëje çdo ditë një njeri të lumtur!", u përgjigj mësuesi me një buzëqeshje.
Pas pak tha edhe këtë: "Edhe nëse ky njeri je ti personalisht!"
Përsëri një pushim i vogël dhe mësuesi shtoi:
"Para së gjithash nëse ti je ai njeri!"
autori anonim
Nga gjermanishtja Lis Bukuroca

Morali nga kjo anekdotë?
Psikologët që merren me psikologjinë pozitiviste, jo vetëm se rekomandojnë të jemi të lumtur me vetveten, por edhe ta qerasim në rast suksesi. Ne mund ta rrënojmë vetveten më shpejt se sa mund ta bëjnë të tjerët. Nga kundërshtarët mund të mbrohemi, por jo nga sulmet që ia bëjmë vetvetes. Nëse nuk çmojmë veten, as të tjerët nuk do ta bëjnë. Ata mund të ndjejnë keqardhje, por për të bërë të tjerët të lumtur, pikë së pari duhet të jemi vet të lumtur, pra na nevojitet një drejtpeshim shpirtëror.

19.03.2017

Ti dhe uji


kur ti lan trupin tan
dhe mbi ty derdhet uji ngrohtë
për m'i vezullue flokët tua
e vazhdon si çurgim
mbi gjinjët tu
e pastaj rrëshqet me pika t'trasha drejt barkut
si përkëdhelje
dhe rrëmbyeshëm ndërmjet kofshëve
si ngashërim
ose curril ndërmjet mollaqeve
si ngashënjim
t'u u përplas te thembrat tua
për me braktisë vaskën 
si lotnajë

sa kisha dashtë me qenë ajo reshje
por me t'ra shumë ngadalë mbi flokë
pastaj me u kapë si ujëvarë në buzët tua
e me t'u mbështjell si ledhatim përreth qafës
i afshum me kërcye në maje të cicave
dhe pastaj rrëmbyeshëm teposhtë
e m'u ndal si valë e nxehtë në prehrin tan
dhe aty m'u mendue gjatë
m'u hallakat
e me fol vet me veti
dhe me t'halit me breshëri epshi
e me kujtue atë rrugëtim si rrebesh
e me rideshirue m' u ba furtunë
e me vazhdue ngadalë me të përvlue
e me ta rrëqeth krejt trupin
e me të dhurue plot ofshama
e me mendue për ty
me mendue për lindjen dhe jetën
mënyrën e krijimit
dhe me kujtue fundin si lot

(kur ti del jashtë n'maje të gishtave
dhe len pasqyrën e avullueme pas vete
dhe shtrihesh me buzëqeshje n'shtrat
gërryej disa herë dyshemenë me shputë
dhe marr turr
marr hov
për m'u hedh mbi trupin tan me butësi
për m'i lexue andrrat tua me ashpërsi
dhe për me ripërtëri kënaqësinë me ty
si dalldi)

dhe kur ti vishesh
due me përfundue n'shtatin tan si stërpika parfumi